Prikkelende Parabels

Zintuigen zijn misschien wel de meest directe manier waarop we de wereld ervaren. We nemen iets waar, het raakt ons, en zonder dat we het doorhebben, wordt het verbonden aan herinnering, verlangen of angst. In Under the Jaguar Sun onderzoekt Italo Calvino precies dat: hoe liefde, macht en identiteit zich vastzetten in smaak, geluid en geur.

Het titelverhaal draait om honger – maar niet alleen naar eten. Honger wordt verlangen, een zoektocht naar nabijheid, en tegelijk een onrust die nooit helemaal gestild wordt. In A King Listens verandert luisteren in een gevangenis: de oren van de koning vangen alles op, maar geven hem geen grip op de werkelijkheid. En in The Name, The Nose wordt geur een raadsel, iets dat mensen verbindt én vervreemdt, omdat niemand hetzelfde ruikt en toch iedereen erdoor gevormd wordt.

Tijdens het lezen vroeg ik me af of liefde zelf misschien niet iets is dat we “hebben”, maar iets dat we waarnemen. Een smaak die blijft hangen, een geluid dat doorwerkt in stilte, een geur die je onverwacht terugwerpt naar een verloren tijd. Misschien is liefde net als de zintuigen: vluchtig, onmogelijk vast te houden, en toch bepalend voor hoe we de wereld begrijpen.

Door Floor Wanten