Puike cyberpunk met iets te lang uitgesponnen plot

We zijn niet vies van een flinke dosis cyberpunk en begonnen in de Franse Alpen gretig aan Synners van Pat Cadigan, dat god-weet-hoe op onze radar verschenen was.

Synners verkent de koppeling tussen het menselijke brein en de computerwereld en speelt zich af in het Los Angeles van begin jaren '90 dat na een grote aardbeving deels verloedert is. Mensen gebruiken dagdagelijks iets wat erg op het internet lijkt en kunnen met haptische pakken en hoofdschermen ook toegang krijgen tot een virtuele wereld. In die context volgen we enerzijds een groep hackers die zich gretig uitleeft in de digitale én de echte wereld: feestjes worden live-gestreamd en de videocultuur neemt het helemaal over van live-muziekconcerten. Anderzijds volgen we de grootindustrie die de mogelijkheden van die digitale revolutie schaamteloos ten gelde wil maken.
Het implanteren van poorten in mensen hun brein moet hen rechtstreeks toegang geven tot de virtuele en digitale wereld en voor een ongekende revolutie zorgen, maar al snel loopt het helemaal mis.

Synners bouwt vlot op en sleept je genadeloos mee in de groezelige, coole setting van de ondergrondse hackers en ontwikkeld een spannende, goed uitgewerkte en doordachte plot. De meeste personages blijven moeiteloos overeind en de onderlinge relaties zijn geloofwaardig en goed met het verhaal verweven.
Waar het hem een beetje schort is in de afwikkeling van de plot: die sleepte langer aan dan we wensten en vergde een behoorlijke inspanning. Geen spijt dat we dit gelezen hebben, maar 100 bladzijde korter en een plot die net wat meer geaard was, had ons een pak meer bevallen. 

Door Gert De Bie