Korte beschrijving/Annotatie

Filosofische non-fictie in de vorm van negen verweven essays over een verschuiving in tijdsbesef. De tekst onderzoekt hoe de toekomst niet langer volgt op het heden, maar het heden mee vormt. Aan de hand van domeinen als financiële markten, algoritmes, politiek en kunst wordt een denkkader ontwikkeld rond proleptische temporaliteit, anticipatieve politiek en infrastructurele tijd. Centraal staat een situatie waarin ervaring, kennis en handelen hun vanzelfsprekendheid verliezen en het ‘nu’ niet langer als stabiel ankerpunt functioneert, maar als effect van krachten die elders en eerder werkzaam zijn.

Tekst achterflap

Wat als de tijd niet langer vooruitloopt — maar op ons vooruitloopt? In Na het nu onderzoekt René Oudeweg een radicale verschuiving in ons tijdsbesef: niet versnelling, maar een omkering. De toekomst volgt niet meer op het heden — zij vormt het. Van financiële markten tot algoritmes, van politiek tot kunst: steeds vaker bepaalt wat nog niet gebeurd is al wat er gebeurt. In negen onderling verweven essays ontvouwt zich een nieuwe filosofie van de tijd, waarin begrippen als proleptische temporaliteit, anticipatieve politiek en infrastructurele tijd een wereld zichtbaar maken waarin ervaring, kennis en handelen hun vanzelfsprekendheid verliezen. Het “nu” blijkt geen ankerpunt meer, maar een doorgang — een effect van krachten die elders en eerder werkzaam zijn. Na het nu is geen diagnose alleen, maar een uitnodiging: om anders te denken, te lezen en te leven in een tijd die uit de toekomst komt.

Beschrijving

Wat als de tijd niet langer vooruitloopt — maar op ons vooruitloopt? In Na het nu onderzoekt René Oudeweg een radicale verschuiving in ons tijdsbesef: niet versnelling, maar een omkering. De toekomst volgt niet meer op het heden — zij vormt het. Van financiële markten tot algoritmes, van politiek tot kunst: steeds vaker bepaalt wat nog niet gebeurd is al wat er gebeurt. In negen onderling verweven essays ontvouwt zich een nieuwe filosofie van de tijd, waarin begrippen als proleptische temporaliteit, anticipatieve politiek en infrastructurele tijd een wereld zichtbaar maken waarin ervaring, kennis en handelen hun vanzelfsprekendheid verliezen. Het “nu” blijkt geen ankerpunt meer, maar een doorgang — een effect van krachten die elders en eerder werkzaam zijn. Na het nu is geen diagnose alleen, maar een uitnodiging: om anders te denken, te lezen en te leven in een tijd die uit de toekomst komt.

Details