Korte beschrijving/Annotatie

Beschouwende non-fictie over de plaats van emoties in het dagelijkse leven en het politieke bestel. De tekst onderzoekt hoe bepaalde emoties als wenselijk of verwerpelijk worden beoordeeld en bevraagt die indeling aan de hand van voorbeelden als jaloezie en angst. Daarnaast komt de spanning aan bod tussen het uiten van emoties en stilzwijgen: moet elke emotie gedeeld worden, of kan terughoudendheid ook waarde hebben? Centraal staat de vraag hoe emoties functioneren, hoe ze maatschappelijk worden gewaardeerd en welke rol ze innemen in het persoonlijke en publieke domein.

Tekst achterflap

We leven in een tijd vol emoties. Ze beïnvloeden ons dagelijkse leven, maar ook ons politieke bestel. Sommige emoties worden als ‘goed’ en ‘wenselijk’ gezien, andere zetten we weg als ‘verwerpelijk’ en ‘zwak’. Maar is dat zo? Is een beetje jaloezie niet net heel gezond? En is angst soms een schild tegen meer kwaad?

Auteurs Saskia De Coster en Erwin Mortier kruipen in een emotie om die voluit te beleven en te verkennen. Filosoof Ignaas Devisch staat dan weer stil bij de kracht van de stilzwijgende emotie. Moet elke emotie wel gedeeld worden? ‘Emoties bespreekbaar maken is een goede vooruitgang geweest. Maar als het spreken dwingend wordt als gevolg van die ‘bevrijding’, dan hebben we de ene plicht ingeruild voor de andere. En blijven we sukkelen met de plaats van emoties in ons leven.’

Beschrijving

We leven in een tijd vol emoties. Ze beïnvloeden ons dagelijkse leven, maar ook ons politieke bestel. Sommige emoties worden als ‘goed’ en ‘wenselijk’ gezien, andere zetten we weg als ‘verwerpelijk’ en ‘zwak’. Maar is dat zo? Is een beetje jaloezie niet net heel gezond? En is angst soms een schild tegen meer kwaad?

Auteurs Saskia De Coster en Erwin Mortier kruipen in een emotie om die voluit te beleven en te verkennen. Filosoof Ignaas Devisch staat dan weer stil bij de kracht van de stilzwijgende emotie. Moet elke emotie wel gedeeld worden? ‘Emoties bespreekbaar maken is een goede vooruitgang geweest. Maar als het spreken dwingend wordt als gevolg van die ‘bevrijding’, dan hebben we de ene plicht ingeruild voor de andere. En blijven we sukkelen met de plaats van emoties in ons leven.’

Details