Korte beschrijving/Annotatie

Een filosofische beschouwing over de veranderde omgang met emoties over generaties heen. Waar emoties vroeger werden verzwegen uit sociale plicht, is openheid erover nu meer aanvaard. De tekst onderzoekt de spanning tussen die vroegere zwijgcultuur en een hedendaagse verwachting om emoties te delen. Centraal staat de vraag welke plaats emoties in het dagelijks bestaan innemen en of elke emotie publiek gemaakt moet worden. Daarbij wordt bijzondere aandacht besteed aan de waarde en kracht van stilzwijgende emotie.

Tekst achterflap

‘Tot voor enkele generaties verstopten mensen hun emoties omdat het zo hoorde en omdat er geen keuze was: zwijg en werk verder.’

Sindsdien is er veel veranderd. Dat we onze emoties bespreekbaar kunnen maken, is een goede zaak. Maar als emoties delen dwingend wordt als gevolg van die ‘bevrijding’, hebben we de ene plicht ingeruild voor de andere. En blijven we sukkelen met de plaats van emoties in ons leven.

Filosoof Ignaas Devisch staat stil bij de kracht van de stilzwijgende emotie. Moet elke emotie wel publiek gedeeld worden?

Beschrijving

‘Tot voor enkele generaties verstopten mensen hun emoties omdat het zo hoorde en omdat er geen keuze was: zwijg en werk verder.’

Sindsdien is er veel veranderd. Dat we onze emoties bespreekbaar kunnen maken, is een goede zaak. Maar als emoties delen dwingend wordt als gevolg van die ‘bevrijding’, hebben we de ene plicht ingeruild voor de andere. En blijven we sukkelen met de plaats van emoties in ons leven.

Filosoof Ignaas Devisch staat stil bij de kracht van de stilzwijgende emotie. Moet elke emotie wel publiek gedeeld worden?

Details