Korte beschrijving/Annotatie

Filosofische non-fictie over de vraag waarom uiteenlopende culturen en tijdperken de natuur als bron van normen voor menselijk gedrag beschouwen. Centraal staat de spanning tussen het idee dat de natuur geen waarden kent en de terugkerende menselijke neiging om het ‘zijn’ van de natuur om te zetten in een ‘zou moeten zijn’. De tekst behandelt hoe de natuurlijke orde als fundament voor de morele orde wordt gebruikt en stelt dat deze poging tegelijk problematisch en onvermijdelijk is.

Tekst achterflap

Waarom beschouwen mensen in uiteenlopende culturen en tijdperken de natuur als bron van normen voor menselijk gedrag? Filosofen en wetenschappers hebben eeuwenlang beweerd dat de natuur geen waarden kent. Toch probeert de mens keer op keer het ‘zijn’ van de natuur te veranderen in een ‘zou moeten zijn’. Wetenschapsfilosofe Lorraine Daston laat zien dat de poging om de natuurlijke orde te gebruiken als bron van de morele orde even problematisch als onvermijdelijk is.

Beschrijving

Waarom beschouwen mensen in uiteenlopende culturen en tijdperken de natuur als bron van normen voor menselijk gedrag? Filosofen en wetenschappers hebben eeuwenlang beweerd dat de natuur geen waarden kent. Toch probeert de mens keer op keer het ‘zijn’ van de natuur te veranderen in een ‘zou moeten zijn’. Wetenschapsfilosofe Lorraine Daston laat zien dat de poging om de natuurlijke orde te gebruiken als bron van de morele orde even problematisch als onvermijdelijk is.

Details