Korte beschrijving/Annotatie

Poëzie met invloeden van spoken word over beweging als vorm van thuiskomen. De tekst verkent de spanning tussen blijven en vertrekken, tussen buitenwereld en innerlijke reis. Herinnering en verlangen structureren de inhoud, met Rotterdam als expliciete herkomstcontext. De nadruk ligt op zoeken naar houvast in verandering en op het aftasten van de grens tussen het tastbare en het ongrijpbare.

Tekst achterflap

In de beweging vindt Moze Naél zijn thuis. In Alleen als ik wandel verkent hij de spanning tussen blijven en vertrekken, tussen de buitenwereld en de innerlijke reis. Zijn woorden dansen op de grens van het tastbare en het ongrijpbare, als een kompas voor wie zoekt naar houvast in verandering.
Met zijn Rotterdamse roots beweegt Moze zich door landschappen van herinnering en verlangen. Zijn poëzie, gevormd door spoken word en de kracht van het geschreven woord, nodigt je uit om te dwalen, te doorvoelen en te ontdekken.

Beschrijving

In de beweging vindt Moze Naél zijn thuis. In Alleen als ik wandel verkent hij de spanning tussen blijven en vertrekken, tussen de buitenwereld en de innerlijke reis. Zijn woorden dansen op de grens van het tastbare en het ongrijpbare, als een kompas voor wie zoekt naar houvast in verandering.
Met zijn Rotterdamse roots beweegt Moze zich door landschappen van herinnering en verlangen. Zijn poëzie, gevormd door spoken word en de kracht van het geschreven woord, nodigt je uit om te dwalen, te doorvoelen en te ontdekken.

Details