Korte beschrijving/Annotatie

Prentenvertelling over een kamishibai-man die vroeger per fiets naar de stad trok om kinderen verhalen te vertellen en snoep te verkopen. Door de opkomst van televisie blijven de kinderen weg en verdwijnt zijn publiek bijna volledig. Jaren later maakt hij met zijn vrouw opnieuw snoep en keert hij nog één keer terug om zijn eigen geschiedenis te vertellen. In een raamvertelling, gesitueerd in Japan, staat de spanning tussen mondelinge vertelcultuur en technologische verandering centraal, evenals herinnering en de blijvende band tussen verteller en publiek.

Tekst achterflap

De Kamishibai man fietste vroeger naar de stad om verhalen te vertellen aan de kinderen en snoepjes te verkopen. Maar langzaam kwamen er steeds minder kinderen aangerend bij het geluid van zijn klappers. Ze zaten allemaal binnen, gekluisterd aan hun nieuwe televisies. Uiteindelijk bleef er nog maar één jongen over, en hij had geen geld voor snoep.

Jaren later maken de Kamishibai man en zijn vrouw opnieuw een partij snoep, en fietst hij nog één keer naar de stad om een verhaal te vertellen — zijn eigen verhaal. Wanneer hij uit zijn herinneringen wakker wordt, kijkt hij om zich heen en ziet dat hij omringd is door vertrouwde gezichten. De kinderen die hij vroeger vermaakte, zijn teruggekeerd — nu volwassen, maar nog altijd even geboeid door zijn betoverende verhalen.

Met twee totaal verschillende, maar even bijzondere tekenstijlen neemt Allen Say de lezer mee in een verhaal binnen een verhaal en brengt hij het Japan van zijn herinneringen tot leven.

Beschrijving

De Kamishibai man fietste vroeger naar de stad om verhalen te vertellen aan de kinderen en snoepjes te verkopen. Maar langzaam kwamen er steeds minder kinderen aangerend bij het geluid van zijn klappers. Ze zaten allemaal binnen, gekluisterd aan hun nieuwe televisies. Uiteindelijk bleef er nog maar één jongen over, en hij had geen geld voor snoep.

Jaren later maken de Kamishibai man en zijn vrouw opnieuw een partij snoep, en fietst hij nog één keer naar de stad om een verhaal te vertellen — zijn eigen verhaal. Wanneer hij uit zijn herinneringen wakker wordt, kijkt hij om zich heen en ziet dat hij omringd is door vertrouwde gezichten. De kinderen die hij vroeger vermaakte, zijn teruggekeerd — nu volwassen, maar nog altijd even geboeid door zijn betoverende verhalen.

Met twee totaal verschillende, maar even bijzondere tekenstijlen neemt Allen Say de lezer mee in een verhaal binnen een verhaal en brengt hij het Japan van zijn herinneringen tot leven.

Details