Korte beschrijving/Annotatie

Filosofisch en sociaal-cultureel georiënteerde tekst over een geestelijke crisis in de westerse cultuur, veroorzaakt door ontkoppeling van geleefde tijd en versnelling door natuurwetenschappelijke, technologische en economische ontwikkelingen. De tekst beschrijft hoe verlies van verbinding met verleden, toekomst en alledaagse leefwereld leidt tot zinverlies en vervreemding. Als tegenbeweging pleit ze voor herontdekking van geleefde tijd via verbeeldingskracht, morele verantwoordelijkheid en zorg voor de planeet. Opvoeding en onderwijs worden daarbij expliciet als relevante domeinen genoemd. De vorm is een mozaïek van romanachtige logboeknotities, filosofische inzichten en sociaal-culturele bespiegelingen.

Tekst achterflap

De cruciale problemen waarmee de westerse cultuur worstelt zijn symptomen van een geestelijke crisis. Ontkoppeld van de organische stroom van de geleefde tijd worden we platgedrukt door de ‘razende stilstand’ van de natuurwetenschappelijke, technologische en economische hyperacceleratie. Afgesneden van het verleden, gescheiden van de toekomst. We zijn losgerukt van het omvattende geheel, waardoor zich geleidelijk de schemering van een ontzield zijn heeft ontwikkeld. Aangezien we nauwelijks luisteren naar de tijd-die-wij-zijn, resoneren we niet met de alledaagse leefwereld en zitten we gevangen in een tijdloos Nu, waar de zin van zijn uit onze gehoorcirkel is verdwenen. De ontaarde mens is uit de tijd gevallen.

Als we via de utopische verbeeldingskracht van ons creatief intellect de geleefde tijd herontdekken, kunnen we ons luisterend en denkend verankeren in het zijn en ons inzetten voor de planeet waarop we verblijven. Deze zorgzaamheid vereist een morele revolutie waarbij verantwoordelijkheid, rechtvaardigheid en solidariteit fundamentele plichten zijn. Alleen door herinneringen aan gisteren en anticipaties op morgen te integreren in het heden, kan de ontaarde mens zijn psychologische continuïteit revitaliseren en de zin van zijn in de eeuwigheidswaarde van de tijd zoeken. Wat kunnen opvoeding en onderwijs hierbij betekenen?

Dit verhaal is opgebouwd als een mozaïek waarin romanachtige logboeknotities filosofische inzichten en sociaal-culturele bespiegelingen een herkenbaar gezicht geven.

Over de auteur:

Dr. Etienne Kuypers studeerde wijsbegeerte, wijsgerige en historische pedagogiek en theologie in Utrecht, Leuven en Nijmegen. Hij promoveerde bij prof. dr. mag. Edward Schillebeeckx en prof. dr. Ton Beekman. Kuypers doceerde wijsbegeerte, pedagogiek en psychologie, was onderzoeksprojectleider aan een schoolbegeleidingsdienst en redacteur van diverse tijdschriften. Sinds vele jaren is hij werkzaam als vrij publicist. Kuypers schreef meer dan 20 boeken op filosofisch, cultuurhistorisch, theologisch en pedagogisch terrein en publiceerde vele artikelen, columns en recensies in dag- en vakbladen.

Beschrijving

De cruciale problemen waarmee de westerse cultuur worstelt zijn symptomen van een geestelijke crisis. Ontkoppeld van de organische stroom van de geleefde tijd worden we platgedrukt door de ‘razende stilstand’ van de natuurwetenschappelijke, technologische en economische hyperacceleratie. Afgesneden van het verleden, gescheiden van de toekomst. We zijn losgerukt van het omvattende geheel, waardoor zich geleidelijk de schemering van een ontzield zijn heeft ontwikkeld. Aangezien we nauwelijks luisteren naar de tijd-die-wij-zijn, resoneren we niet met de alledaagse leefwereld en zitten we gevangen in een tijdloos Nu, waar de zin van zijn uit onze gehoorcirkel is verdwenen. De ontaarde mens is uit de tijd gevallen.

Als we via de utopische verbeeldingskracht van ons creatief intellect de geleefde tijd herontdekken, kunnen we ons luisterend en denkend verankeren in het zijn en ons inzetten voor de planeet waarop we verblijven. Deze zorgzaamheid vereist een morele revolutie waarbij verantwoordelijkheid, rechtvaardigheid en solidariteit fundamentele plichten zijn. Alleen door herinneringen aan gisteren en anticipaties op morgen te integreren in het heden, kan de ontaarde mens zijn psychologische continuïteit revitaliseren en de zin van zijn in de eeuwigheidswaarde van de tijd zoeken. Wat kunnen opvoeding en onderwijs hierbij betekenen?

Dit verhaal is opgebouwd als een mozaïek waarin romanachtige logboeknotities filosofische inzichten en sociaal-culturele bespiegelingen een herkenbaar gezicht geven.

Over de auteur:

Dr. Etienne Kuypers studeerde wijsbegeerte, wijsgerige en historische pedagogiek en theologie in Utrecht, Leuven en Nijmegen. Hij promoveerde bij prof. dr. mag. Edward Schillebeeckx en prof. dr. Ton Beekman. Kuypers doceerde wijsbegeerte, pedagogiek en psychologie, was onderzoeksprojectleider aan een schoolbegeleidingsdienst en redacteur van diverse tijdschriften. Sinds vele jaren is hij werkzaam als vrij publicist. Kuypers schreef meer dan 20 boeken op filosofisch, cultuurhistorisch, theologisch en pedagogisch terrein en publiceerde vele artikelen, columns en recensies in dag- en vakbladen.

Details